| Kate さんのプロフィールSmall Chat Box in Gorill...フォトブログリスト |  ツール  ヘルプ |
Small Chat Box in Gorilla Ville8月16日 Back to city of angel กลับมาแล้ว จิงๆก็กลับมาครึ่งเดือนแล้วล่ะ พอดีวันนี้นอนไม่หลับเลยมาเขียนblogเล่นๆนิดนึง ไม่อยู่เมืองไทยเกือบสองปี มีไรเปลี่ยนไปมั๊ย
4月16日 กลับมาพร้อมปนิทานอันแน่วแน่ ว่างจัดเลยมีเวลามานั่งอัพเดท blog กันอีกรอบ ล่าสุดนี่ก็เกือบปีละ แต่สงสัยคงไม่มีใครมาอ่านเพราะไม่มีคนใช้ spaceแล้วป่้าวหว่า จิงๆตอนนี้วันๆก็เล่นแต่facebook เข้าใจอารมนังส้มเลยว่ะ เซ็งโคด วันๆก็ได้แต่สมัครงาน สมัครไปเด๋วก็ได้เมลปฎิเสธกลับมา ท้อแท้โคดๆ เฮ้อๆๆๆ จะมานั่งเขียน blog ก็อารมรู้ตัวว่าวันๆไม่ได้ทำไร แล้วจะเอาอะไรมานั่งเขียนวะเนี่ย เอาวะ ตอนนี้ต้องตั้ง goal ให้ชีวิตหน่อย จะได้มีอะไรกะชีวิตมั่ง
7月30日 คืนสยองเมื่อคืนนอนอยู่บนเตียงกลางดึกแล้วอยู่ๆก็ตื่นขึ้นมา มองไปข้างๆเห็นว่าใครไม่รู้นอนอยู่ข้างๆ แล้วเรากำลังกอดแขนเค้าอยู่ด้วย ห้องก็มืดๆมองไม่ชัดเลย ตกใจมากๆ แต่ก็ลองจับดูว่านี่คนหรือว่าเพิ่งตื่นเลยเบลอๆ เห็นหมอนเป็นคน แต่พอจับไปเนี่ยก็รู้สึกเลยว่าเป็นเนื้อๆ ไม่ใช่หมอนแน่ๆ เป็นคนตัวผอมๆ ผมยาวๆ ก็เลยพยายามกระเทิบออกมาห่างๆพร้อมกรี๊ด แต่ว่ากรี๊ด ไม่ออก พยายามร้องโวยวายแต่เหมือนว่าเสียงมันไม่มีออกมาเลย ไม่รู้เพราะว่าตกใจหรือเพราะว่าอะไร พยายามอยู่นานมาก ก็พอมีเสียงออกมาบ้าง ก็กรี๊ดแล้วก็ร้องให้คนช่วย (แล้วกูต้องกรี๊ดเป็นภาษาอังกฤษอีก เด๋วคนไม่เข้าใจ) แต่ไม่มีใครมาเลย ทุกอย่างเหมือนไม่มีใครรู้เรื่อง ตอนนั้นคิดอะไรไม่ออกแล้ว ก็เลยกระชากแขนเค้าแล้วดึงออกไปนอกห้อง (มาคิดตอนนี้ไม่รู้สมองส่วนไหนมาสั่งกูให้ทำอย่างนั้น) แล้วพอเค้าออกไปยืนที่ตรงทางเดินก็เลยเห็นหน้าเค้า เป็นผู้ชายเอเชีย ตัวผอมๆ ผมยาวๆ หน้าตาจืดๆ กำลังมองกลับมา
แล้วเราก็ตื่นขึ้นมาในห้องนอนตัวเองอีกที คราวนี้เช้าแล้วและกอดหมอนอยู่ แล้วก็คิดในใจว่า ซวยแล้ว ไอ้ที่กูกรี๊ดไปนี่ ละเมอเสียงออกมาจิงๆป่าววะ อายเค้าตายเลย 6月24日 เพ้อเจ้อ (1)ปืดเทอมครั้งนี้ ว่างมากๆ ไม่รู้จะไปไหน ไม่รู้จะทำอะไร เพื่อนๆหายไป ไม่อยู่ลอนดอน ก็กลับประเทศกันไปหมด เหง๊า เหงา จังเลย
ว่างขนาดนี้เลยมีเวลามานั่งทำกับข้าว ทำตั้งหลายอย่าง จิงๆ แรงบันดาลใจมันมาจากตอนที่ไปหาไอ้หนูกะไอ้เบญ มันทำอาหารกันเก่งมากๆ อาหารเนี่ยระดับ advanced มากๆ แต่ที่ชั้นทำก็ขอแค่ขั้นพื้นฐานก็พอ นั่งทำอาหารมันก็อ๊วนอ้วน ทำเท่าไหร่ก็กินหมด ไม่ใช่ว่าจะอร่อยขนาดนั่นหรอกนะ แต่มันเป็นนิสัยที่เห็นว่ามีเท่าไหร่ก็ต้องกินให้หมด แย่จิงๆเล๊ย อย่างงี้นะสิ๊ มันถึงน้ำหนักขึ้นมาตั้ง 5 โล แต่ว่าตอนนี้ลดมาได้ 2 โลละ ไหนๆก็ปิดเทอม ขอลดให้เท่าเดิมหน่อยเหอะ วันนี้ก็ไปวิ่ง ไป burn ไป 713 Calories เอาเว้ย ต่อไปจะกลับมาเท่าเดิมให้ได้เล๊ย
จิงๆแล้วมันก็ยังมีเวลาว่างอยู่อีก เลยมานั่งดูซีรีย์เกาหลี เนื้อเรื่องส่วนใหญ่ก็เกี่ยวกับความรักทั้งนั้นเลย แต่ไม่รู้ทำไม ดูแล้วมันทำให้นึกถึงการ์ตูนญี่ปุ่นที่ตอนเด็กชอบอ่านจัง การ์ตุนที่สร้างความรักให้น่าหลงไหล อยู่ในโลกแห่งความฝัน ผู้ชายถึงจะร้ายแต่ก็รักนางเอกมากๆ รักแบบที่ทุกคนก็รู้ว่าโลกนี้จะมีจิงซะที่ไหน ยอมทำอะไรงี่เง่า ยอมเสียลุคเพื่อนางเอก ทำไมนะพอแก่แล้ว ชั้นถึงไม่เชื่อในเรื่องความรักที่สวยหวานเหมือนการ์ตูน เวลามันค่อยๆบ่อนทำลายจินตนาการและความเพื้อฝันในสมัยเด็กไปหมด เพราะรู้แล้วว่ามันเป็นไปไม่ได้ ก็เลยไม่ฝันงั้นเหรอ ทำไมเนี่ย แง๊ ไม่ยอม เอาวัยเด็กของชั้นกลับมาเด๋วนี้นะ ฮือๆๆๆ 6月20日 ว่างโคด ชีวิตปิดเทอมใน manchesterปิดเทอมแล๊ววววว หลังจากไม่ได้เขียน blog มาแรมปี ตอนนี้มีเวลาว่างสุดๆ คาดว่าคงได้เขียนอีกเรื่อยๆ
เมื่อวานได้ดูบอลยูโรครั้งแรก หลังจากพลาดมาหลายนัด อารมติดงาน โชคดีเมื่อวานเดินผ่าน christos เค้าบอกว่าโปรตุเกสเล่น ไม่ดูไม่ได้ละ หนุ่มโปรตุเกสหล่อโคด และก็ไม่เสียที คนเล่นหล่อมากกกกกก กองเชียร์ยังหล่อเลย อารมละตินเข้มๆ กรี๊ดๆๆๆ ป้าช๊อบชอบ และที่สำคัญไม่อยากจะเชื่อว่าโปรตุเกส จะให้ น้อง Postica สุดหล่อของชั้นลงด้วย นี่ขนาดลงไม่นานยังโหม่งลูกเข้าเลย แถมได้ใบเหลืองอีกตะหาก ลงได้คุ้มม๊าก
แล้วเมื่อวานก็ได้ประสบการณ์อีกอันคือไปบาร์เกย์ ในร้านนี่แต่งสีรุ้งมาเลย แต่พอดีช่วงนี้คนน้อย เด็กๆปิดเทอม เลยไม่มีเกย์เท่าไหร่ แต่ชอบเพลงอ่ะ หนุกๆ เหล้าก็ถูกแสนถูก อารมทุกคนตกใจว่ามันกำไรจากอะไรวะ เหล้าจิงป่าวเนี่ย ใช้ได้ๆ เอาไว้จะไปอีก แน่นอน ชอบโคด แถมปลอดภัยแน่นอน ไม่มีใครมาจีบแน่นอน ถ้ามันไม่เห็นชั้นเป็นกระเทยไทยไปซะก่อนอ่ะนะ ยิ่งเหมือนๆอยู่ ฮ่าๆๆ
3月13日 Fafi x M.A.Cเรื่องมันเริ่มที่ว่า เมื่อปลายปีที่แล้วได้ข่าวจาก myspace ของ Fafi ว่าเค้าจะออกเครื่องสำอางกับ M.A.C ชั้นก็กรี๊ดเลย ตื่นเต้นโคดๆ ไม่ซื้อไม่ได้แล้ว เตรียมตัวเก็บเงินไว้ซื้อเลยเค้าว่าจะขายทั่วโลกเดือนมีนา ชั้นก็รอร๊อรอๆๆๆๆๆ แล้วต่อมาก็ได้ข่าวจาดเวปเดิมอีกว่า Fafi จะมาโปรโมตเครื่องสำอางทั่วโลกแล้วจะมาลอนดอนด้วยอ่ะ วันที่ 5 มีนา วะฮู๊ววววว โอกาสได้เจอHero ในดวงใจยังไงก็ต้องโดดเรียนไปวะ ใกล้แค่เอื้อมเท่านั้นยอมเลย ชั้นรีบซื้อตั๋วรถไฟกะจองโรงแรมไว้เลย เค้าว่าจะมาที่ Harrods ตอน 8 โมง ก็เลยต้องค้างคืนด้วย เพราะรถไฟรอบแรกไปถึงก็9โมงกว่าแระ วันไปตื่นเต้นมากๆ แต่ไปคนเดียวอ่ะ เพื่อนไม่มีใครสนใจไปด้วยซักกะคน แถมไปถึงออกจาก tube ดันหลงอีก เลี้ยวผิดจนเดินไปเจอ Buckingham Palace เลย พอเห็นก็รู้เลยว่าซวยแล้วจิงๆโรงแรมเดินไม่กี่นาทีก็ถึง ชั้นนี่ใช้เวลาเกือบชั่วโมงในการเดินหา แต่โรงแรมสวยดีนะอารม ตึกแบบ Victorian สีขาวๆ แต่ห้องนอนนิไม่ได้สวยเล๊ย ที่แปลกก็คือห้องน้ำสวยมากกกกก คาดวาหมดเงินไปกะห้องน้ำเลยไม่เหลือมาดูแลสภาพห้องนอน แต่เอาวะ อยู่ได้ๆ ยังไงก็ต้องตื่นเช้าอยู่แล้ว ตื่นเช้ามารีบไป Harrods เลย แต่ไปถึง 8 โมง อ๊าว มันเปิด 10 โมง เอาไงดี เดินวนไปวนมาด้วยความงง ดีที่เดินไปเจอร้านกาแฟเลยมีที่พักพิง สั่ง cappuccinoไป 2 แก้วใหญ่ๆเลย นั่งถึง 9 ครึ่งก็ไม่ไหวละ หัวใจจะวาย คาเฟอีนมันสูงจิงๆ นั่งเฉยๆไม่ได้ละ เลยออกไปเดินเล่นตากแดด แต่ลมอย่างแรงและหนาวเหี้ยๆ แต่ก็เดินไปไกลเหมือนกัน พอ10 โมงก็รีบเข้า Harrods เลย รีบเดินมาดู counter ของ M.A.Cปรากฎเงียบสงัด เหมือนมีเสียงจิ้งหรีดเป็น background ไม่มีใครมีแต่โปสเตอร์นิดๆหน่อยๆ แต่เครื่องสำอางของ Fafi ไม่มีให้เห็นแม้เงา ไม่ๆๆ นี่มันอาจจะยังเช้าเกินไป ชั้นก็รอร๊อรอๆๆๆๆ แต่ก็ไม่มีวี่แวว Fafi ของชั้นเลย จนถึงเที่ยงเลยต้องกลับเพราะว่าต้องมาประชุม M&A อีก ทำไมมันเป็นเยี่ยงนี้ นั่งรถไฟกลับมาอารมเหมือนคนอกหัก เศร้า ผิดหวัง สับสน ไม่เข้าใจ ทำไมๆๆๆ แล้วก็มีความคิดชั่ววูบขึ้นมาว่า เอ.... รึว่ามันหมายถึง 2 ทุ่มหว่า... ฮ่วย โง่เลยกู นกเอี้ยงเต็มไหล่เลยอ่ะ กลับมานั่งประชุมงานจนถึงเที่ยงคืนกว่าๆ เซง Fafiก้ไม่ได้เจอ เครื่องสำอางก็ไม่มีขาย แถมต้องมาทำงานนรกต่อ ฮือๆๆๆๆ
อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง.....
เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา ชั้นมีเวลาว่างเลยได้ไปในเมือง (ฟังดูบ้านนอกทีเดียว) แล้วก็ได้ซื้อ Fai x M.A.C มาแล้ววววว ฮิ๊วววววววววว ดีใโคดๆ สุดท้ายก็มาตายรังที่ Manchester เหมือนเดิม ซื้อมาเต็มเลย lipstick, lip gloss, eye shadow, แล้วก้ face power เย้ๆๆๆๆน่ารักจังเลย เสียดายที่ไม่มีกระเป๋ากะตุ๊กตาขาย แต่แค่นี้ก็ดีใจจะตายอยู่แล้วววว
1月31日 เรื่องหนุกๆของเกดพอดีพี่ตาลไม่อยู่เลยแอบมาเขียนนิดนึง
วันนี้ตื่นเช้ามากเพราะโดนโทรศัพท์ของพี่ตาลมาปลุกตั้งแต่เจ็ดโมงกว่าๆ (โอย ปรกติอิชั้นตื่นแปดโมงเกือบครึ่งนะเนี่ย) เค้าโทรมาเล่าว่าโดนแฟนเก่าโทรจิก เพราะเค้าดันไปเห็น slideshow สุดเริดของชั้นกะพี่ตาลใน hi5 อารมหึงเค้าเลยขี้นหัว โทรมารังควาญไม่เลิก พี่ตาลเลยโทรมาเตือนว่าชั้นอาจโดนด้วย เค้าคงเข้ามา add ใน hi5 ชั้นก็แม่ง เซง เดินไปเปิด hi5 ดู แม่งมี request มาจิงๆ แถมมีเม้นมาด้วยนะ ว่า ให้เอา slideshow ออก
อะแหมๆๆๆ อยู่ดีๆมาบอกอย่างงี้ อิชั้นจะยอมง่ายๆได้ไง ก็ไม่ได้ตอบโต้ส่งเม้นกลับไปหรอกนะก็ชั้นเป็นนางเอกนี่นา เป็นฝ่ายโดนกระทำ ตัวก็เล็กๆ จะไปทำไรได้ จิงมะ ชั้นก็ได้แค่กวนตีนด้วยการเปลี่ยนฉากหลังใน hi5 เป็นรูปคู่ เท่านั้นเอง ฮ่าๆๆๆ แต่ slideshow ยังอยู่เหมือนเดิม
ทีนี้หนุกเลย ไปเรียนเซงๆ ง่วงๆกลับมา โหย ส่งไรมาเต็มเลย โอดครวญประมาณว่า เนี่ยถูกหลอก พี่ตาลน่ะคบพร้อมกันสองคน ชั้นก็แหมๆๆ ส่งมาอย่างงี้ต้องโดน แต่ชั้นไม่ได้ส่งเม้นโต้ตอบอีกแล้ว ลายลักษณ์อักษรเขียนไปเด๋วมีหลักฐาน ก็เลยเปลี่ยนฉากหลังอีกที คราวนี้คอมโบ้เลย รูปคู่กระหน่ำ เปลี่ยนเพลงด้วยอีกตะหาก เป็น Happy Anniversary (เพราะอีกสองวันจะ ครบรอบหกปี วันที่คบกัน) เอาดิ๊ ชั้นก็หนุกมาก กะการกวนตีนไปเรื่อยๆ อย่าง passive มากๆเลยนะเนี่ย ไม่ได้ไปรังควาญใครเลยทีเดียว ทุกอย่างทำในหน้า hi5 ของชั้นล้วนๆ
คราวนี้ล่ะเจ๊แบบว่า drama น้ำเน่ามากๆ ส่งเม้นมาเต็มเลย มีประมาณว่า ไม่อายเลยเหรอคะ (อายไรวะกูงง หน้าสวยๆอย่างงี้จะให้อายไรวะ ) แล้วก็เขียนประมาณว่าเอารูปมาโชว์ต้องการสื่อไร (เอ๊ะ แฟนกันเอารูปมาลงนี่มันใหม่มากเลยเหรอสำหรับ hi5 น่ะ เจ๊อยากเอามาลงชั้นก็ไม่ว่าหรอกนะรูปคู่น่ะ)ชั้นก็ได้แต่นั่งขำ คือถ้าชั้นเพิ่งเริ่มคบพี่ตาลเนี่ยคงมีแอบสงสัย แต่นี่มัน หกปีแล้วนะยะ เจ๊ไปอยู่ไหนมา (ประมาณว่าเค้าเลิกกันมานานแล้ว พี่ตาลมีแฟนไปสองคนหลังจากเค้าด้วยซ้ำถึงจะมาคบชั้น)
แล้วเรื่องทั้งหมดนี้ขอย้ำว่าเกิดขึ้นในวันเดียว แต่เจ๊แม่งเล่นไม่เลิกว่ะ เริ่มเซ็ง จากกวนตีนหนุกๆเริ่มเบื่อละ ชั้นเบื่อง่าย ตอนนี้ hi5 ก็กลับไปเป็นปรกติละ ไม่อยากต่อกร แต่ตอนนี้กลายเป็นว่า วิญญาณนักเรียน MBA เข้าสิง ชั้นเลยมานั่งคิดว่า เอ๊ะ นี่เค้าใช้ strategy อะไรนะถึงไม่ได้ผล แล้วอย่างงี้ต้องแก้ยังไง อืม Goal ของเค้าคือต้องการกลับไปคบกับพี่ตาล ตอนนี้เค้าใช้วิธี Single Loop Learning ซึ่งก็คือ พออะไรไม่ได้ดั่งใจก็จะแก้โดยการ Set Governing Variable (ในที่นี้คาดว่าคือชั้น) แล้วพยายามหา Action Strategy ด้วยการส่งข้อความมา พอไม่ได้ผลก็ลองหาวิธีหรือข้อความใหม่ๆมาลองใช้ ลองไปเรื่อยๆจนกว่าจะได้ผล แต่ Error มันเกิดขึ้นเพราะ outcome มันดันไม่ตรงกับ Intention นี่สิ
ทีนี้ชั้นคิดว่าปัญหามันไม่ได้อยู่ที่เค้าใช้วิธีที่ผิด แต่มันอยู่ที่ว่าเค้าเห็นชั้นเป็น Governing Variable เลยมาแก้ที่ชั้น แต่ชั้นเลยคิดว่า ในกรณีนี้ น่าจะต้องเป็นแบบ Double Loop คือแก้ตั้งแต่ตอนตั้ง Governing Variable เลยว่าน่าจะต้องไปแก้ที่พี่ตาลโดยตรง เพราะถึงชั้นจะเลิกกับพี่ตาล แต่เค้าก็ไม่ได้จะไปคบกันซักหน่อย มาเสียเวลากะชั้น แทนที่ว่าตอนนี้เราอยู่ห่างกันเค้าจะใช้เวลานี้ทำคะแนน อืมมมมมมมมมมมมมมมมม กูบ้าไปแล้ว วิญญาณนักเรียน MBA เข้าสิง จิงๆว่ะ พอดีวันนี้เพิ่งเรียนมา เลยร้อนวิชานิดนึง พอๆๆ เพ้อเจ้อใหญ่ละเนี่ย
|
||||
|
|
